De Groningse nacht is verraderlijk. Het ene moment ben je het mannetje. Een biertje later en je bent nergens meer. Dan rest alleen nog de zware tocht naar huis. Waar het dan op neerkomt is doorzettingsvermogen. Vallen, opstaan, doorgaan, een paar meter pakken, de stoep weer van dichtbij ontmoeten en toch weer overeind krabbelen. Precies wat deze knakker afgelopen nacht rond 1:30 uur in de Verlengde Oosterstraat deed. Geen idee hoe hij is thuisgekomen. Maar afgaande zijn wilskracht is dat vast go